Christmas!
Hee!
Before I start, happy new year (: I hope you had a nice new years eve. I had, but that’s for my next post. This blog is about the event before, Christmas.
On the first day of December the preparation for Christmas started. They picked up all the Christmas decoration from Nana Sue’s house. The next day, the Christmas tree arrived.
We decorated the tree with all the lights and Christmas balls and the first greeting cards arrived.
I am living close too Reigate, Reigate is known as a place where rich people live. So Father Santa didn’t arrive by sledge, he arrived by helicopter. This was a big event.
Elf on the shelf, is something big as well here in England. It is a elf who is doing naughty things in your house. For example: Eating chocolate, hiding toys or sleeping in my bed. But don’t touch him! He will tell Father Santa and you won’t get any presents!
When I met with Milou in London on the 9th of December, London was already in Christmas. We could already go to Winter Wonderland and all the beautiful Christmas lights were on.
There were lots of decorations on the building of the shops as well. Lots of lights in the shape of Christmas trees. In the windows of the shop we saw funny decorations, like a squirrel drying his tail with a hair dryer.
The Friday before Christmas I did the normal stuff in the mornings as usual. I did a quick breakfast and tried to get the kids in their clothes as quick as possible. Then homework with Alex and after that I jumped into the train. Of to Gatwick airport!
When I arrived there I didn’t know where to go. I waited by the arrivals but after a while I still didn’t saw anything about the flight from my parents. I thought that I must been on the wrong place, I realised I was in the South terminal and not in the North one. So I asked someone how to get to the North one. And I started to run to the right terminal, I was already too late. But when I came there they were still not there. So I waited and waited, trying to get in touch with them. At one point I heard people talking Dutch and I finally got a message from my brother. They where waiting for the passport control but it was super busy there….
In the mean time, my nails were gone and I was starving because I was so super nervous. I would finally see my parents again after 3 months! When I saw my mum I run to her and we did big hugs and little tears.
When we arrived in Redhill, I showed them, of course, West Central and we did walk in Redhill and Reigate. They met my new family The Woodalls. We had an English Christmas dinner together specially made by Woody. We had Turkey, minced pie and all that stuff. It was very funny with the typical English Christmas crackers.
You both got a side of the cracker and you need to pull it, in the middle is a bit of firework stuff. So you hear a bang! In the inside is a crown, the ones that we are wearing, a bad joke and a little present.
In the night we took the train to London. The hotel we had was in Kensington. It was not the best hotel ever…. But hey, there was a bed and we had breakfast.
In London we walked a lot and we saw lots of things, Portobello market:
Famous buildings:
British museum, famous by the stealing’s from Egyptian.
On Christmas day London was totally empty. They were not working at the undergrounds, no red busses in the street and all the shops were closed. Nearly all the food shops and cafes were closed as well. So we thought that we might have a change in China Town. But when we arrived there, the good new was that there were restaurants open but we saw those big lines in front of the restaurants.
No option… But we found a Pret that was open so we could have lunch there.
For dinner we went to Jamies Italian. There was a buffet, kind of all you can eat. The most weirdest thing was that we were surrounded by Dutch people. The food was delicious!
In England there is only one Christmas day. The next day is called Boxing day. All the shops are having a big sale and special offers. In Oxfordstreet, the biggest shopping street in London, where was a big crowd of people. They all had trolley suitcases so they could easily take there new items home.
My mum and I needed to shop here of course (:
On Wednesday it was time to say goodbye. In the train to Redhill I didn’t want the train to arrive. I wanted to stay with them. In Redhill we had lunch together and they said goodbye to The Woodalls.
Then it was time for us to say goodbye…
A nice and beautiful but hard times was over…
But I got new energy to make the best of the rest of this year!
Lots of Love,
Evelien
Waarom zou je Au Pair moeten worden in Engeland?
29 december 2016 in West Central met mijn host kinderen in de speelplaats.
Voordat ik begin, sorry ik heb een week overgeslagen! Dit kwam omdat reismee de site had veranderd en ik mijn laptop 2 jaar ofz niet heb upgedate dus hij de nieuwe site niet aan kon. Oeps... Maar het werkt weer (:
Waarom zou je au pair moeten worden in Engeland?
Travel Active vroeg mij om een stukje te schrijven voor hun website om te vertellen waarom au pair zijn in England zo leuk is! Het is nog niet op de site gezet, maar dit gebeurd binnenkort (:
Ik zou zeggen, als je de oceaan niet wil oversteken, maar toch in een andere omgeving leven en het au pair leven wil meemaken, is England een droomland om heen te gaan.
De afstand van Nederland is niet zo ver, maar het is wel een hele ander cultuur om in te leven. Het is grappig om te ontdekken hoe anders het leven in Engeland is vergeleken met in Nederland. Je zit echt op een eiland en alles gaat hier net even anders. Zoals de auto’s die aan de linkerkant van de weg rijden. Maar het is wel iets waar je snel aan went, terug in Nederland zal ik wel weer even extra moeten uitkijken met oversteken.
Misschien denk je dat er nog veel Engelse mannen met paraplu en bolhoed rondlopen, zoals van Nederlanders wordt gedacht dat ze op klompen rondlopen, maar die heb ik niet gezien. (:
In Nederland staan toch echt wel molens, en zo zijn er hier in England nog steeds de leuke dubbeldekker bussen en heb je taxi’s rondrijden in Londen. De leuke rode brievenbussen en telefooncellen heb je natuurlijk ook in Engeland!
Hierna geef ik je een overzicht van de door mij ontdekte leuke verschillen en ook voordelen:
Voordeel 1: Je Engels verbeteren!
Het eerste wat in mij naar boven komt als een groot voordeel van au pair zijn in Engeland is natuurlijk het verbeteren van je Engels. Iedereen krijgt Engelse les op de basisschool en middelbare school in Nederland. Je luistert meestal naar Engelse liedjes en kijkt naar Engels tv-series. Maar toch is het anders dan hier leven en 24 uur per dag en 7 dagen in de week in het Engels te moeten praten. Ik droom en denk nu zelfs in het Engels. Ik merk dat ik soms nog wel een beetje moeite heb met het hard op lezen en de uitspraak, maar dat is iets waaraan ik hier gelukkig goed kan werken!
Het is ook wel eens grappig. Mijn au pair familie lag in een deuk toen ik het over smashed potatoes had. Mijn uitspraak was niet helemaal goed (‘:
Voordeel 2: Het land ontdekken, reizen en steden bezoeken
In Engeland zit je altijd wel dicht bij een grote stad. Er zijn hier treinen en undergrounds die je overal heen brengen, nu met de stakingen niet altijd op tijd. Maar dit gaat als het goed is snel weer over.
Mijn au pair familie woont niet in Londen zelf, ze wonen in een mooi huis in een rustige buurt onder London. Dit heeft als voordeel dat ik dichtbij Londen én bij Brighton zit. Dubbel voordeel want beide steden zijn super gaaf!
In de weekenden kan je vaak goedkoop met de trein reizen naar een grote stad, of de zee en daar rondstruinen, shoppen of lekker op het strand uitwaaien.
Het leuke van deze steden bezoeken is dat je soms stukjes herkent uit series of films. Of bijvoorbeeld toen ik laatst Sherlock aan het kijken was ik nu Bond Street herken van toen ik er zelf liep.
Voordeel 3: Ontmoet andere au pairs
Een ander voordeel dat vrij wel meteen in mij op komt is het feit dat redelijk veel mensen in Engeland een au pair hebben. Er zijn dus altijd veel au pairs in de buurt die opzoek zijn naar iemand die wil afspreken en die dezelfde ervaringen deelt. Je ontmoet zo iemand uit bijvoorbeeld Spanje of Duitsland waar je anders nooit mee in contact was gekomen. In de buurt waar ik woon zijn 65 andere au pairs. Als ik iets wil doen in de weekenden is er altijd wel iemand die in de buurt woont en die wil afspreken.
Voordeel 4: Leuk om er op uit te gaan
De natuur in England is super! In het gebied waar ik nu ben zijn heuvels, maar de wegen zijn niet té stijl. Ik kan hier dus makkelijk wandelen. Er zijn veel kleine parken, bossen en natuurgebieden. Ook zijn er wilde vossen in de tuinen en vandaag liep er zelfs een op de straat! Verder zie je veel grijze eekhoorns in de tuin, parken, eigenlijk overal wel. Soms als ik uit het raam kijk zie ik er een in de tuin zitten, hoe leuk is dat!
Als je buiten de steden rondrijdt vallen de dichte rijen struiken langs de smalle weggetjes op, je hebt geen verre uitzichten zoals in Nederland. Je kunt moeilijk zien in een bocht of er iemand van de andere kant komt, het is zeker spannend rijden op die weggetjes.
Voordeel 5: Maak kennis met een andere cultuur
De Engelse cultuur met hun cup of tea. Ze moeten er erg aan wennen dat wij geen melk in de thee drinken.
De mensen zijn hier super beleefd en zeggen altijd please and thank you. Het is in het begin wel even wennen om je aan te leren dit ook te doen. Maar al gauw ben je er aan gewend om zelf ook regelmatig please and thank you te zeggen.
Als je naar een pub of café gaat is er altijd wel iemand in voor een praatje, de mensen hier zijn heel open. Vooral zodra ze door hebben dat je uit Nederland komt. (:
De feestdagen die je hier hebt zijn anders en leuk om mee te maken. Op 5 november is het bijvoorbeeld Guy Fawkes Day. Op Guy Fawkes Day worden er vreugdevuren aangestoken, wordt vuurwerk afgeschoten en verbranden ze een pop. Halloween is ander maar ook kerst. Kerstmis wordt alleen op Eerste Kerstdag gevierd en dagen ervoor worden de cadeautjes voor onder de kerstboom zelfs per post afgestuurd door familie en zo. Je hoeft geen twee dagen uitgebreid te eten, tweede kerstdag is Boxing Day en is eigenlijk een gewone vrije dag waarop winkels open zijn met heel veel sale.
Je ziet van alles van de Britse historie, zoals de mooie kastelen Downton Abbey en de grote Victoriaanse huizen. Als je nog meer cultuur wil, veel museums kan je gratis bezoeken in Londen.
Voordeel 6: En natuurlijk niet te vergeten, het super sexy English accent. En of ik het nu zelf heb gekregen of dat van de Engelse mannen bedoel, mag je zelf bedenken…. (:
Lots of Love,
Evelien
Ice Skating!
Thursday the first of December I went as always to West Central to drink a coffee with Gemma and Marta. But at one point I got a message from Vicki, she decided that after a hard week, I could get a day off. She could get two free to go ice skating at Summerset house in London. On a normal Thursday are my friends at work, so I sent a message in the au pair Whatsappgroup and in the Facebook group. But unfortunately nobody was free. So I decided to go alone to London I heard so many nice stories about Summerset house.
Because of the train strikes, there were no trains directly to London, so I had to go to Gatwick first. There they announced that the train to London would leave at platform 3. When I came there the sine said it was the train to Brighton, but on the train there was a sine that said that the train would go to Brighton. So I thought that it would be all right. When I wanted to go in the train, a boy asked me, if this was the train to London. I said: It should be. And I went into the train, the train was empty so I took a four sits. The boy came by and asked me: “Do you mind if I sit here?” I didn’t so we started talking. He told me he is from America but half Italian and that he studied over there for a while. He was on vacation her till Sunday.
After a while I thought, why don’t I ask him to go ice skating. I mean I got two tickets and together is always better then alone. He said yes so when the train was by his last station we took the underground to Summerset house. When we came there we needed to find Marc he was the man with the tickets.
After we found him we needed to wait in a long queue to store our bags and to get our ice skates. When we finally went on the ice came the challenge, how to ice skate. I had been ice skating before, but it is always hard! After a few rounds it went better, but I still had a bit of a struggle. Massimo on the other hand, said the he wasn’t good, but his ice skating was mush better then mine.
The ice skating area was super nice and decorated with lots of Christmas stuff. There was a big Christmas tree and lots of lovely lights. After a hour it was already time to leave the ice.
I knew with the trains like this, I would be too late for dinner anywise. So I asked Massimo what his plans where. He said that he would go to his hotel to drop his stuff and then have some dinner somewhere.
I thought why not, so we took to underground to Kings Cross and went to the hotel. It was fun to be with someone who never went to London before, I suddenly felt so English. The red busses surprised him, the fact that they drove on the other side of the road. Even that the steering wheels where on the other side of the car.
This all feels so super normal for me.
His hotel was super modern, there where nice quotes on the wall and other nice stuff.
In the time that I was waiting for him, I asked my host mum for a nice and cheep restaurant. She said to go to Patty and Bun. Near by Harry Potter.
We took an other metro, this time to Camden town. We came by a hip burger restaurant. I think it was our lucky day. When we came inside they said that there where non places left, so we leaved. As soon as we where outside, the waiter came outside and said that there was a table free.
After a burger was it time for me to go home. I wouldn’t take the risk to go later, because of the trains.
And yes, what I thought came true, when I came by Victoria there where everywhere people waiting all the trains where delayed.
I took the risk and went on a train to Gatwick. But unfortunately I needed to wait there 40-50 minutes in the freezing cold for the next train.
In the end I came home!
It was a nice and weird day (:
Lots of love,
Evelien
Oud en Nieuw & Sneeuw
15 januari, West Central café met super fijne muziek op de achtergrond
Het is al weer 15 dagen geleden, oud en nieuw. Mijn oud en nieuw was leuk, verschrikkelijk, heimwee en vol met onbekende mensen.
Mijn plan was om oud en nieuw te vieren in London, maar dat zou super duur worden. Als je een goede plek wil moet je er vet vroeg zijn, dus middag en avond eten in London en dan nog een hotel, of je moet zo lang opblijven dat je de trein van 4 uur terug kan nemen.
Maar goed al met al werd dat hem niet en Annika kwam met een ander plan. Haar gamevrienden groep in Brighton hadden een feest omdat een van de vrienden jarig is op 1 januari. Het was een feest bij een van die vrienden in het appartement. Dus we namen de trein naar Brighton en liepen naar het appartement. Het opvallende was dat wanneer je op oudjaars dag in Nederland op straat loopt je jongens en meisje rotjes en ander vuurwerk ziet afstreken. Hier heb ik maar één vuurpijl gezien.
Toen wij bij het appartement aankwamen, werd ik wel een beetje zenuwachtig. De Brighton boys vriendengroep had ik hiervoor een keertje gezien toen wij met zijn alle gingen lunchen in Brighton.
Toen wij binnen kwamen was er op de banken en stoelen geen plaats meer om te zitten. We gingen maar op de grond zitten naast twee andere meisje. We raakte om aan de praat en dronken wat.
Een gezellige boel, het was al snel 11 uur en ik kreeg allemaal berichtjes met gelukkig nieuwjaar, dat was heel vreemd want hier was het nog niet 12 uur.
Mijn vriendengroep thuis was samen en ze belden mij, echt super lief maar wel even slikken...
Het was bijna middernacht en omdat we een aftelklok wouden zetten wij de tv aan op de zender waar ze London lieten zien. Robbie Williams was aan het optreden en hierna was de hele Big Ben verlicht door duizenden verschillende soorten vuurwerk.
Ik wou happy new year zeggen tegen Annika maar ik kon haar niet vinden, uiteindelijk vond ik haar in de badkamer.....
Om 3 uur namen wij met 3 andere vrienden een taxi naar het huis van een van de jongens, hier woonde hij samen met zijn vriendin en ze hadden een bedje voor ons over. Na een korte nacht was het weer tijd om naar huis te gaan.
Afgelopen donderdagavond zouden Woody en Alex na een bezoekje aan George in het ziekenhuis weer thuis komen voor het eten. Om 18;15 stuurden zij mij een berichtje om te zeggen dat ze het ziekenhuis verlieten en dus met een half uurtje thuis zouden zijn. Dus ik zette de oven aan en begon met het maken van het eten. Ik kreeg een berichtje van Gemma dat ik naar buiten moest kijken en wat ik daar zag was het mooie Engeland bedolven onder een laagje sneeuw. Niet heel veel, gewoon een klein beetje. Even later kreeg ik een berichtje van Woody, hij was helemaal vast in het verkeer vanwege de sneeuw. Om 8 uur was hij nog niet thuis, dus begon ik maar met eten. Hierna kreeg ik weer een berichtje dat het verkeer helemaal gek aan het doen was en dat het nog wel even zou duren voordat hij thuis zou zijn, maar dat hij het fijn zou zou vinden als ik wakker bleef om hem te helpen om een vermoeide Alex in bed te stoppen. Uiteindelijk waren ze thuis om half 12.
Wat bleek, in England strooien ze de wegen niet als het glad is en ze doen niet aan winterbanden.
De volgende dag ging zoals gewoonlijk mijn wekker om kwart over 6 en was ik half 7 beneden om een was aan te zetten, de afwasmachine aan te zetten en Alex zijn lunchbox te maken.
Toen ik naar boven liep om Alex naar beneden te sturen voor ontbijt zei Woody dat er geen school was, ze waren sneeuw vrij. Ik keek naar buiten en er lag nog wel iets sneeuw maar nou niet dat je zou zeggen wow hiervoor moet je sneeuw vrij geven. Gekke Engelse mensen draaien door als er ook maar iets van sneeuw is en ze weten echt niet hoe je er mee moet omgaan.
Maar goed we hadden ontbijt en hierna trokken we onze sneeuwkleren aan en pakten de slee en liepen naar een heuvel. Daar was het tijd om sleetje te rijden!
Ohja Ik heb eindelijk een redelijk goede foto van een van de vossen waar ik stiekem wel trots op ben
Lots of love
Evelien
George
8 januari 216 deze keer niet in West Central maar gewoon thuis op de bank
Normaal gesproken schrijf ik iets over wat ik zelf mee maak of waar ik over wil schrijven. Deze keer schrijf ik over George en zijn gevecht met Tony.
Iets wat na zes weken nog steeds niet echt lijkt. Iets wat ik nog steeds niet helemaal besef, hoe kan een kind van vier een tumor hebben?
Ik hoop dat het mij gelukt is om deze blog post duidelijk te maken en dat de boodschap over komt...
Sinds mijn blog over slecht nieuws, zijn er veel onderzoeken geweest bij Tony de tumor. Het grootste onderzoek dat ze gedaan hebben was de biopsie. Bij een biopsie nemen ze wat cellen uit de tumor en aan de hand daarvan hebben ze het type kanker kunnen ontdekken.
Het begint nu pas echt, en het is al zwaar. Ik kan mij niet voorstellen hoe het volgende week zou gaan, met Vicki, Woody, Alex, de rest van de familie en met mij. In het begin zag je nog niet zo veel aan George, toen was het besef er nog niet echt bij mij. Toen George op 30 december in de ochtend tegen mij zei: “Mijn benen doen echt heel veel pijn.” en hij ook moeilijk liep, besefte ik weer wat meer hoe lastig het gaat worden. Want wat doe je in zo’n situatie?
Die dag besloot Vicki om hem naar het ziekenhuis te brengen. Daarna werd de uitslag van de biopsie vervroegd. George heeft A Primitive Neuro Ectodermal Tumour (PNET). Dit is een kwaadaardige vorm van kanker en ook nog eens een soort kanker dat niet heel veel voorkomt.
Vandaag is George weer naar het ziekenhuis en zo zal hij daar morgen en bijna de rest van de week zijn. Ze gaan de tumor behandelen met een chemo, operaties en radiotherapie.
In deze zware situatie heeft mijn familie besloten om iets terug te doen voor het ziekenhuis, The Royal Marsden Hospital. Ze hebben een actie op gezet om 100.000 pond op te halen om zo ervoor te zorgen dat er meer onderzoek mogelijk is en om zo het werk makkelijker voor de mensen daar te maken. Maar ook voor alle andere gezinnen die met deze verschrikkelijke ziekte te maken krijgen.
https://www.justgiving.com/fundraising/GeorgeandtheGiantPledge
https://www.facebook.com/georgeandthegiantpledge/
Het is mooi om te zien hoe goed de vrienden, familie en kennissen van Vicki en Woody er zijn voor ze. (mijn vrienden ook!) Ze geven ons voedsel, cadeaus, mooie kaarten en berichten. Vrienden van de familie zetten verschillende evenementen op om geld op te halen.
Zo ook de beroemde YouTube familie The Saccone Jolys. Hun dochter zit bij George in de klas. Toen ze hoorden dat George een tumor heeft, zeiden ze gelijk dat als het nodig is ze absoluut iets willen doen. Het is mooi om te zien dat ze hun beroemdheid graag willen inzetten om iets goeds te doen.
https://www.youtube.com/watch?v=xV0ytWuGUi8
Om ook iets te kunnen doen heb ik besloten om de familie te steunen in The Marsden March op 19 maart. Dit is een looptocht van 14 mile, 22,5 kilometer. Ik ben dan wel een scout die een beetje gewent zou moeten zijn aan lopen, maar dit wordt in een event als dit toch nog wel even pittig!
Jullie kunnen mij sponseren (: Ik weet dat de meeste van mijn vrienden arme studenten zijn maar alle kleine beetjes helpen! Ik heb de lat niet heel hoog gelegd, dit moet lukken!
https://www.justgiving.com/fundraising/georgeandth
Dit was het voor nu, ik hou jullie op de hoogte!
Lots of Love,
Evelien
Kerst in Engeland
2 januari 2016 natuurlijk in West Central
Hee allemaal,
Voordat ik start, een gelukkig nieuwjaar! Hopelijk hebben jullie een leuke tijd gehad. Ik wel, maar daarover gaat de volgende blog post waarschijnlijk. Deze blog post gaat over het feest voor oud en nieuw, kerst.
De eerste dag van december begonnen de voorbereidingen voor deze dag. De kerstballen en alle decoratie werden bij Nana Sue opgehaald en de volgende dag kwam de kerstboom in huis. De lampjes en kerstballen gingen er in en de eerste kerstkaarten kwamen binnen.
Ik woon dicht bij Reigate, Reigate is “bekent” bij het feit dat daar rijke mensen wonen. De kerst man kwam dan ook niet aan in een arrenslee, maar in een helikopter. Dit was een groot gebeuren.
Elf on the shelf, is een groot iets in Engeland. Het is een elf die jou de dagen voor kerst in de gaten houd. Hij werkt voor de kerstman en als je hem aanraakt krijg je geen cadeautjes. Elke avond doet hij stoute dingen om je te laten zien wat niet goed is. Bijvoordbeeld: chocola eten, speelgoed in de hele kamer verstoppen of in mijn bed slapen.
Toen ik Milou in London ontmoette op 9 december konden we al naar Winter Wonderland en vielen natuurlijk alle mooie kerstlichtjes boven de straten.
Ook viel de kerst decoratie bij de winkels op.
De vrijdag voor kerst, stond ik al vroeg op om alle klusjes te doen. Daarna snel ontbijten met de kinderen en ze in hun klederen krijgen. Toen huiswerk met Alex en ik rende de deur uit naar het station. Op naar Gatwick airport. Daar aangekomen wist ik niet waar ik moest zijn. Ik was aan het wachten bij de aankomst hal, maar na een lange tijd wachten zag ik nog steeds niet de vlucht van mijn ouders en mijn broertje op het bord staan. Toen besefte ik dat ik fout zat, ik was bij de zuidelijke aankomsthal en niet bij de noordelijke aankomsthal. Dus ik vroeg aan iemand die daar werkte waar ik heen moest en in mijn angst om te laat te komen, ging ik snelwandelend naar de goede hal. Daarvoor moest ik in een soort van tram naar het andere gebouw en toen was ik op de goede plek. Daar stond ik nog een half uur te wachten en ik kreeg ze maar niet aan de telefoon. Toen hoorde ik eindelijk dat de mensen die nu uit de hal kwamen Nederlands praatten. Ik kreeg een berichtje van mijn broertje, dat de rij voor ID kaarten super lang was dus dat het nog wel even zou duren...
Ondertussen waren mijn nagels weer helemaal kapot en hield ik het niet meer van de zenuwen. Eindelijk zou ik mijn ouders weer zien na bijna 3 maanden.
Toen ze eindelijk uit de hal kwamen rende mijn moeder en ik naar elkaar toe en knuffelden we elkaar en natuurlijk waren daar de kleine traantjes.
Aangekomen in Redhill, liet ik ze natuurlijk West Central zien en deden we een tour door Redhill en Reigate. Ze ontmoetten mijn nieuwe familie, de Woodalls. In de avond hadden we een typisch kerstdiner met kalkoen enz. Natuurlijk waren daar de Engelse Christmas crackers.
Allebei neem je een kant in je handen en dan trek je, in het midden zit vuurwerk, als trektouwtjes. Dus je hoort een mooie knal. Binnenin zitten de kroontjes die wij dragen, een flauwe mop en iets van een cadeautje.
Hierna namen wij de trein naar London, het hotel dat wij hadden was in Kensington. Het was niet een van de beste hotels die ik ooit heb gezien. Maar goed er was en bed en we hadden ontbijt.
In London hebben wij veel gelopen en dingen bezocht, Portobello market:
Bekende gebouwen:
British museum, bekent om zijn grote stropers colectie van de Egyptenaren
Met kerst was London compleet verlaten. Er reden geen metro’s, geen bussen en de winkels waren dicht. Ook de meeste eettentjes. We dachten dat in China Town misschien nog wel wat open zou zijn. Dat was zo maar voor alle restaurants was een rij om naar binnen te gaan.
Geen optie dus, gelukkig was er ergens anders nog wel iets open en konden we daar wat eten.
In de avond hebben we met zijn viertjes bij Jamie Italia. Een buffet met all you can eat idee. Het gekke daar was dat we omringt waren met Nederlanders. Het was wel super lekker eten!
In Engeland hebben ze maar één kerstdag de dag erna heet Boxing day. Alle winkels hebben dan uitverkoop en speciale aanbiedingen. In Oxfortstreet, de grote winkelstraat van London, was het gekkenhuis. Overal mensen, waarvan er veel ook met rolkoffers zodat ze makkelijk alles mee konden nemen.
Natuurlijk hebben mijn moeder en ik ook even gebruik gemaakt van alle leuke aanbiedingen (:
Op woensdag was het weer tijd om afscheid te nemen. In de trein naar Redhill, drong het pas echt door en ik wou dat de trein nooit aankwam. Maar helaas we kwamen aan in Redhill hadden een lunch samen en zagen de Woodalls nog even. Toen was het tijd voor ze om naar Gatwick te gaan. Na een knuffel en kleine traantjes gingen ze.
Mooie en moeilijke tijden. Maar vooral weer nieuwe energie om het jaar af te maken!
Lots of Love
Evelien
Vrienden maken
22 december op de bank naast de kerstboom
Deze keer ga ik jullie niet over een specifieke dag vertellen maar ga ik het over een onderwerp hebben. Over het leven van een Au Pair met in het bijzonder het maken van vrienden.
Toen ik hier kwam, vertelde Vicki mij dat er in de omgeving veel andere Au Pairs wonen. Ze zei dat ze elke woensdagochtend nadat ze de kinderen naar school gebracht hebben elkaar ontmoeten. Toen ik op woensdag daarheen liep, voelde het voor mij als de eerste dag naar een nieuwe klas. Toen ik binnenkwam zag ik een groepje meisjes bij elkaar zitten en ik zette mij over mijn spanningen heen en stapte op ze af. Ik vroeg of ze Au Pairs waren en ik ging erbij zitten. Toen werd het lastig, waar praat je over? Eerst is de standaard vraag, waar kom je vandaan? Daarna is het, Woon je in Redhill of in Reigate? Dan komen de vragen over hoeveel kinderen, hoe oud zijn ze enz.
Ik kwam er al snel achter dat de meeste mensen bij de au pair meeting Duits of Spaans zijn. Ik ben de enige Nederlander hier. De Au Pair meeting is een goede manier om nieuwe mensen te leren kennen.
Mijn eerste vriendin hier maakte ik via Facebook. Mijn Engelse organisatie, Smartaupairs heeft een besloten groep en hierin stuurde Gemma een berichtje dat ze nieuw was in Redhill sinds 9 oktober en dat ze graag nieuwe mensen wou leren kennen. Ik reageerde hierop en zo spraken we af in het centrum. Vanaf het begin hadden we een goede klik en we kwamen er achter dat we op dezelfde dag zijn aangekomen en dat we twee straten van elkaar vandaan wonen. We zien elkaar nu ongeveer elke dag en beleven de gekste dingen samen.
Verder is er nog een Whatsapp groep met nu ongeveer 65 Au Pairs in Reigate, Redhill en omgeving. Als we bijvoorbeeld op een vrijdagavond uit willen, sturen we daar een berichtje met de vraag wie er nog meer uit wil. Op deze manier leer je steeds weer nieuwe mensen kennen. Mijn andere goede vriendin hier heb ik op deze manier leren kennen. Ik vroeg in de groep wie er mee uit wou met Halloween en Annika was de enige die reageerde dus we leerden elkaar die avond goed kennen en het klikte wel goed tussen ons (:
Bijna elke dag breng ik de jongens naar school, omdat er zo veel Au Pairs in dit gebied wonen ontmoet ik op het schoolplein ook veel Au Pairs. Vaak dezelfde als van school maar soms een nieuw meisje. Zo ook Patricia en Naomi, ze kunnen nooit naar de woensdag meetings komen want dan hebben ze Engelse lessen. Gelukkig kan ik wel koffie met ze drinken in bijvoorbeeld de weekenden.
Doordat ik op deze “avontuurlijke” ontmoetingen ben gegaan merk ik dat ik al wel veranderd ben op het durven aanspreken van mensen. Het hier zijn doet veel goeds met mij en ik ben nog steeds elke dag blij met mijn keuze en het feit dat ik zo’n grote persoonlijke ontwikkeling mee maak.
Lots of Love,
Evelien
Sinterklaas!
22 december, op de bank naast de kerstboom
Hee allemaal,
Sinterklaas, het is alweer een tijdje geleden maar hier is die dan!
Dit jaar moest ik helaas Sinterklaas missen, gelukkig had ik toen ik hier kwam al wat pepernoten meegenomen en heb ik ook pepernoten en speculaas opgestuurd gekregen (:
Vorig jaar vierde ik sinterklaas met mijn vriendengroep, de Texelgroep.
Dit jaar kregen wij weer een melding van de lootjestrek site en natuurlijk wouden wij het weer vieren. Maar helaas ik zit aan de andere kant van de Noordzee, dus ik kon niet mee doen. Toen kwamen wij op een leuk idee. Een van mijn vrienden kan Skype op de tv zetten dus op die manier zou ik toch nog mee kunnen doen.
Mijn moeder was zo lief om voor mij cadeautjes te kopen en een surprise te maken. De persoon die mij zou hebben, zou mijn cadeautjes opsturen.
Op de dinsdag voor sinterklaas kreeg ik een witte box binnen. Ik hou van pakketjes binnen krijgen dus ik wou hem al bijna open schuren toen ik bedacht dat het voor sinterklaas kon zijn.
Ik stuurde een foto in de Whatsapp groep en uiteindelijk werd er door een gekozen persoon bevestigd dat hij van de persoon was die mij had.
Op sinterklaas zelf, moest ik nog snel een gedicht in elkaar zetten, alles was hier in England al lang in de kerststemming dus ik was sinterklaas een beetje vergeten...
Om 5 uur Engelse tijd, ging mijn Skype aan en zag ik al mijn vrienden bij elkaar zitten. Dit was wel even slikken, maar ik vond het ook super leuk om ze allemaal weer te zien!
Mijn host kinderen en host mum kwamen natuurlijk erbij en begonnen vragen te stellen, super leuk om te zien dat ze zo geïnteresseerd zijn in mijn leven in Nederland.
Na alle vragen begonnen we aan de surprises. Het begin miste ik eventjes want ik had mijn Sunday Roast met de familie. Toen ik terug kwam had ik twee surprises gemist en de mijne was aan de buurt. Mijn surprise was een Big Ben met daarin, mixen om verschillende soorten chocolade melk te maken, een helix ringetje en een Tony chocolade reep. (Tony is nu wel een beetje raar.. zie blog, slecht nieuws)
Hierna probeerde ik het openmaken van de andere surprises mee te krijgen, dat was af en toe een uitdaging, maar steeds kwam er wel iemand het uitleggen (:
Toen er iemand een surprise kreeg waarvoor ze het hele huis door moesten, werd ik meegenomen op de Ipad het huis door, super lief!
Na alle surprises hadden ze voor Marije nog een paar gekke opdrachten om geld te verdienen voor haar reis. Na een tijdje kreeg ik het niet meer allemaal mee en kreeg ik te veel heimwee naar ze. Toen heb ik afscheid genomen en ben ik weg gegaan.
De dag erna was het officieel 5 december. Toen ik hier aankwam begon mijn host dad, Woody, over sinterklaas. Hij had dit een keer op zijn opleiding gevierd met Nederlandse vrienden. Het leek hem leuk als ik het zou uitleggen aan de familie en aan Nana Sue (oma). Dit vond ik natuurlijk een leuk plan dus ik legde het uit en we trokken onze lootjes. Ik had Nana Sue, dat wordt een uitdaging dacht ik. Ik zie haar twee keer per week een paar minuten als ze Alex terug brengt. Maar goed, ik ging de stad in en kocht een paar cadeautjes voor haar. Toen kwam nog wel de grootste uitdaging, een gedicht schrijven in het Engels. Dit stelde ik uit en uit en uiteindelijk was het 5 december en had ik nog niks. Een uur van te voren prutste ik wat in elkaar en had ik mijn gedicht.
Die avond legden we alle cadeautjes op de tafel en ik haalde mijn pepernoten en speculaas op. Vicki proefde de speculaas brokken en was verkocht (:
Mijn cadeau was een kruik en handwarmers, het huis waarin ik leef is altijd koud dus dit was een super cadeau!
Nana Sue vond haar cadeautjes leuk, ik had bij toeval haar favoriete chocola gekocht.
Al met al een super geslaagde Sinterklaas!
Lots of Love,
Evelien
