Crazy London Day!
23th of November 2016 at West Central café
Last Sunday I went to London and a lot of crazy things happened there. Let’s start at the beginning. In the morning we didn’t leave the house that early, because the day before we went out. (:
At a quarter before ten o’clock Annika was at my house and we walked (of course) to West Central to grab a cup of coffee to go. When we got our coffee we went to the station to buy a London day card. Because I have got a railcard I get a discount of 30% on all the train tickets I buy. So for £10,55 I had my ticket to London not only for the train but also for the bus and the underground.
Because of all the train strikes we had to go to London Bridge station instead of London Victoria. When we arrived there we took an underground to London Victoria.
Afterwards we went to see the Harry Potter station. Over there we found the new one:
We looked around in the Harry Potter shop, it was crazy you could buy literally everything with a Harry Potter sign on it. The shop was super crowded so after a quick round in the shop we left.
When we walked out of the station we were trying to find the right bus. But then we saw a man fighting with a security guard. Another man who walked in front of us jumped into the fight and tried to get him on the ground and keep him calm.
Annika and I walked quickly further but then we had to wait for a traffic light. We heard the man screaming and saw him putting his bags away. But as soon as a police car arrived he ran away.
Good start of our day in London!
We went on our bus to the centre, when we saw a sign of The Lion King musical we went out the bus and walked to the building. We asked how much a ticket would be for a show today, but it was way too expensive for us…
We walked further and we passed the James Bond museum. There was a big statue of him, it looked so real :o
We decided to go to Covent Garden, a little bit like a market / shopping centre. The Christmas decorations looked so beautiful!
There was a street artist who gave us a great show (:
After the show we walked up to the more expensive part of London, all the big brands are there. Annika wanted to see how a Mac lipstick would look on her.
After a while we came by the big M&M shop.
It was super crazy in there. It has 4 floors full of M&M stuff. You can get everything, shirts, cups, pyjamas and all kinds of flavours M&M’s in different packages. Even with your own text on it. Or what do you think of a jacket:
After a while we found Piccadilly circus, it is actually a bit weird, it is like a big crossing with TV’s. It is super famous, so we needed to take a picture here.
We went to the right into the big famous high street. Suddenly we came into a big event, everywhere where characters from famous children television programmes. The most famous English television channel had overtaken the street.
We walked on and we came by the biggest toyshop I had ever seen. We needed to take a look there! The shop was super, super crowded. It had five floors and toys everywhere. First we went to the Disney princes. One of my friends’ sister had asked me to look for a special doll. You won’t believe it but they didn’t have it…
So we went downstairs to the Star Wars part, it was super awesome. They made Star Wars figures of Lego. Everywhere in the shop there were employers who promoted new toys. For example the newest Barbie. Who is not thin but “fat” or as I would see, normal.
When we got out of the shop, we were a bit lost. So we went looking for a bus who would be able to bring us to the Big Ben. When we got by a bus stop, there was a bus who was standing still.
Everyone was getting out the bus but no one was getting in. We walked further because the bus we needed was not stopping there. But suddenly there came nurses by bike and two police cars who were stopping near the bus.
Annika and I didn’t like it so we walked quickly to the next bus stop.
We couldn’t found the right one so we jumped into an underground. We took the underground to Westminster. As soon as we came out the station we were in front of the Big Ben. For the people who don’t know, I really love the Big Ben. So I went crazy.
After I took the pictures we walked over the bridge to the London Eye. We came by the South Bank. Annika said that she needed to show me something so we went inside. We took the lift and I had to laugh. When the lift goes up there are people singing high and when the lift goes down the singing is going down. Hilarious!
We walked across the Thames and we saw a nice Mexican restaurant, Wahaca. We had dinner and I had the best ice cream ever, caramel sea salt. Dreams come true.
Victoria station was still in a strike so we needed to go to London Bridge. One positive thing, I saw The Tower Bridge by night.
When we came at the railway station we saw that the trains from there to Redhill were also not working. After waiting for 30 minutes we decided to take a train to Gatwick and from there we hoped that there would be a train to Redhill.
But in the train I had the most stupid idea ever. I thought that if we get of the train just before Gatwick we could get another train to Redhill. But no, on that station were no departure times by the trains and all the trains were delayed as well.
After waiting a super long time, we heard that they were calling for a doctor on platform 4. I looked next to me and I saw a man on his chair laying with his head to the right. He looked more dead then alive….
Finally our train arrived and by the time we came into Redhill it was raining like crazy or like cats and dogs....
I always thought the trains in the Netherlands are bad but now the trains in England are even worse.
So an interesting day…
This was my detailed blog about a crazy day in London. Hope you liked it (:
Lots of love,
Evelien
Schaatsen!
Hoi allemaal, daar ben ik weer (:
Donderdag 1 december was ik zoals gewoonlijk in de morgen bij West central een koffie aan het drinken met Gemma. Blijkbaar besloot Vicki mij na de gekke week met George een dagje vrij te geven. Via een collega had ze 2 vrijkaarten gekregen om te schaatsen bij Sumersethouse. Op een normale donderdag zijn mijn vrienden hier niet vrij, dus ik stuurde een berichtje in de aupair What’s app groep en in de facebook groepen. Helaas, niemand kon... Dus ik besloot om maar alleen te gaan. Bij het station aangekomen ging er geen directe trein naar Londen en moest ik dus via Gatwick airport. Bij Gatwick werd er omgeroepen dat de trein vanaf perron 3 zou gaan. Daar stond op het bord dat de trein naar Brighton zou vertrekken, maar op de trein zelf stond wel Londen dus ik dacht dat het wel goed zou zitten. Dus ik stapte in, maar net op dat moment vroeg er een jongen aan mij of dit de trein naar Londen was, dus ik zei: It should be. En ik stapte in en ging bij een vierzits zitten en de jongen vroeg: “Do you mind if I sit here?” Ik vond het niet erg en zo rakten we aan de praat. Hij kwam uit Amerika maar was half Italiaans en studeerde daar nu voor een tijdje. Hij zou in Londen zijn tot zondag.
Op een gegeven moment dacht ik waarom vraag ik hem niet mee met schaatsen, samen is altijd leuker dan alleen. Dus ik vroeg hem of hij zin had om mee te gaan schaatsen. Dat leek hem wel leuk, dus bij Londen Victora aangekomen namen we de metro naar Sumersethouse en gingen we naar de schaatsbaan. Daar moesten we Marc vinden voor de kaartjes.
Toen we die hadden moesten we in de rij staan om onze tassen af te geven en daarna onze schaatsen ophalen. Toen konden we eindelijk het ijs op, maar schaatsen is zo makkelijk nog niet! Na wat waggel rondjes ging het iets beter maar ik bleef een beetje struggelen. Massimo daarentegen zei zei dat hij het niet zo goed deed maar hij was vaak voor mij.
De schaatsbaan was super mooi in het binnenhof en omringt met kerstlampjes en een grote kerstboom. Na een uur moesten we helaas van het ijs af. Ik was geen een keer gevallen!!
Omdat ik toch te laat zou komen voor het avond eten vroeg ik Massimo wat zijn plannen waren. Hij zou naar zijn hotel gaan om zijn spullen daar neer te leggen en daarna ergens wat gaan eten.
Ik dacht waarom niet, laat ik mee gaan. Dus we namen de metro naar Kings Cross en gingen opzoek naar het hotel. Het was zo grappig om met iemand te zijn die voor het eerst in Londen is, ik voelde mij ineens best wel Engels. Hij verbaasde zich over de rode bussen en over het links rijden. Ook over het feit dat het stuur aan de andere kant zit van de auto. Dit voelt voor mij al zo normaal...
Bij het hotel ging hij naar zijn kamer en ik bleef in de lobby. Daar stonden allemaal leuke teksten op de muur en er waren allemaal andere creatieve dingen.
Ondertussen vroeg ik mijn hostmum om een leuk goedkoop restaurant. Ze zei mij om naar Patty and Bun te gaan.
Zo gezegd zo gedaan dus we namen weer de metro, deze keer naar Camden Town en daar gingen we opzoek naar het restaurant. Het was een super hip hamburger restaurant.
Na het eten was het voor mij tijd om te gaan, omdat hier super veel train strikes zijn wou ik niet het risico lopen om super laat thuis te komen.
En ja mijn voorspelling was juist, aangekomen bij Victoria stond overal delayed... Dus ik nam maar een trein die wel reed naar Gatwick. Maar helaas bij Gatwick was het ook raak dus moest ik 40-50 minuten wachten in de kou op de trein.
Daarna was ik gelukkig thuis, na een leuke gekke dag.
Lots of Love,
Evelien
Long weekend and Poppies
23 of November 2016, drinking a coffee at West Central, lots of mums in front of me.
Two weeks ago, the parents went away for a party. Because it was far away, they asked me to babysit.
Saturday morning I had a coffee with my friends, after that I went home. The parents left the house and I went with Alex and George to a children’s party.
The party was in the sport centre; over there they had like a big place for children to play on soft matrasses.
Children’s parties are different over here, the brothers and sisters of the children are also allowed to stay and so are the parents. There were lots of people and they were all chatting it was a bit of a growing up party as well.
After the party we went home and I had to make dinner. After the dinner it was time to get ready to go to sleep! I was so tired that an hour after the children I went to sleep as well.
The next morning I woke up by a screaming George, he was saying Mummy!!!!! When he realised she was not at home he said Alex!!! I asked him to be quiet, but after a while he was in my room and went into my bed. I got a super sweet morning cuddle and Alex came in my room as well. I tried to get a bit more sleep but they found out I can’t deal with tickling (:
After breakfast a mum of one of Alex’s friends came to the house and she picked up Alex and George for the football.
I had some spare time so a run to West Central to have a coffee with my friends. When Alex and George came back from football we played with the Lego and I started to prepare the dinner. Then after a big traffic jam the parents came back.
After dinner I really needed to get out of the house, such a long time with the kids I had. So I went to the Sun to have a beer with my friends. The Sun is like a typical English old brown café. Everything is wood and brown. On the floor there is like this old English carpet. They sell cheap beer from all over the world, even Heineken!
Sunday the 13the of November, it was nation Memorial Day. Whole England was in silence for a few minutes to remember the people who died in the world wars. Weekends before this day you saw poppies everywhere. A poppy is a kind of red flower.
People were wearing these flowers on there clothes; you saw them on cars and on fences. When you wear them you are showing that you have respect for the people who died.
At 11 o’clock in the morning there was like a big ceremony by the memorial statue on a big crossing. People who wanted to remember the people who died went there.
Well this is not the most exiting update. I am sorry I am so far behind with the English ones, I try to do my best.
Lots of Love,
Evelien
Dit keer slecht nieuws :(
5 december 2016 in de eetkamer met een mix van Kensington en BBC1 op de achtergrond
Na alle goede tijden hier zijn er helaas ook slechte tijden.
Zaterdag 26 november toen ik uit was, kreeg ik een berichtje van mijn host mum, Vicki. Ze vroeg of ik de volgende morgen even op Alex kon letten omdat ze een gekke bult op George zijn rug had gevonden die ze totaal niet vertrouwde.
Die zondag ochtend bracht ik Alex naar rugby en daarna waren ze in het ziekenhuis nog niet klaar dus gingen we samen lunchen in het clubhuis. Toen werd ik gebeld door Vicki, ze klonk helemaal gebroken dus ik wist al dat het niet goed zat. Ze vroeg of ik een van de moeders daar kon spreken. Ik gaf de telefoon aan een van hun en toen ze terug kwam zei ze I am sorry en gaf een kneepje in mijn been. Ik wist genoeg, het zat niet goed. Ik dacht dat het waarschijnlijk kanker zou zijn...
Alex ging spelen bij een klasgenootje en een van de moeders gaf mij een lift naar huis. Thuis aangekomen was Vicki helemaal in tranen en George snapte er niks van. Hij zei: “Mummy is only cyring.” Na een kort gesprekje waarin ze zei dat de bult zeer waarschijnlijk een tumor is met 90 procent zekerheid , ging ze naar haar zus. Ik belde gelijk mijn twee beste vriendinnen, ze konden gelukkig in een half uurtje in het café zijn. Daar vertelde ik het nieuws en ze waren er super voor mij.
Ik kon bij ze huilen en ze troostten mij op een geniale manier, we deden the cup song. De serveerder gaf ons een plastic beker en zij leerde mij de “dans”. (Ik heb het nooit helemaal gekund, oeps)
Hierna ging ik naar huis en maakte een sunday roast voor de familie, zodat wanneer ze thuis kwamen we gelijk konden eten. Daarna gingen de kinderen naar bed. Toen kwam Woody thuis, hij wist wel ongeveer wat het nieuws was maar nog niet helemaal. Vicki vertelde nu alles wat er die dag gebeurd was. Ze zei dat de dokters in het ziekenhuis het gelijk heel serieus namen en dat er een specialist bij gehaald was. Vanaf het moment dat de specialist erbij kwam, legde de zuster een hand op haar schouder en zei: “I am so sorry.” Toen wist ze eigenlijk al genoeg, maar het was nog niet bevestigd.
Maandag gingen beide jongens gewoon naar school. Om 10 uur haalden ze George op en gingen ze naar het ziekenhuis om andere dokters te zien en om bloed af te nemen. Hierna ging hij weer naar school. In de middag kregen wij de uitslag van de bloed test. Gelukkig was er niks te vinden in zijn bloed. Dit was heel goed nieuws! Maar helaas werd er die dag wel bevestigd dat het een tumor is. Ze konden alleen nog niet zeggen wat voor type kanker het is en of het “goede of slechte” kanker is.
Dinsdag was een “gewone” dag, wij waren allemaal verdrietig maar de jongens gingen gewoon naar school. In de middag kwamen een paar vriendinnen van Vicki langs en kregen we van veel vrienden van Vicki en Woody “chear up” pakketten. Eten, speelgoed en veel chocola. Super, super lief, dit laat precies zien hoe lief mijn gezin is voor andere en gelukkig krijgen ze ook veel liefde terug in deze tijd..
In de avond vertelde Vicki aan George dat de bult op zijn rug een tumor is en dat we met zijn alle moeten samenwerken om hem te verwijderen en dat iedereen in het huis deel is van het team samen met de dokters en de leraren op school.
George vroeg hoe heet de tumor? Daarom hebben we de tumor een naam gegeven om het allemaal wat makkelijker te maken voor hem, het is nu Tony de tumor.Best wel raar want ik ben gek op Tony’s chocolade.
Woensdag, dit was de dag van Alex zijn operatie. Hij had met zwemmen zijn oordop te ver in zijn oor gedrukt en deze moest nu met een operatie uit zijn oor gehaald worden.
Ik zou George in de ochtend klaar maken voor school en daarna zouden we door de buurvrouw naar school gebracht worden.
Maar helaas liep dit anders, George had midden in de nacht pijn in zijn benen. De dokters hadden gezegd als er zoiets gebeurt moet je naar het ziekenhuis komen. Dus in de ochtend toen ik naar beneden kwam gingen Woody en Alex al de deur uit op naar het ziekenhuis voor de operatie en waren Vicki en George ook al bijna klaar om in de auto te springen naar het ziekenhuis om de pijn in de benen uit te zoeken.
Ik bleef thuis omdat de mannen voor de installatie van wat nieuwe verwarmingen kwamen, een positief ding deze week! Het is nu warmer in huis (:
Rond 11 uur kwamen George en Vicki terug, geen nieuws ze konden niks vinden. Maar in de middag hadden ze een afspraak bij een gespecialiseerd ziekenhuis dichtbij London.
Dus toen Alex na een geslaagde operatie terug kwam met Woody gingen Woody, Vicki en George naar London om daar te kijken naar de tumor en te praten met wat nieuwe dokters.
Ik bleef met Nana Sue (oma) en met Alex thuis om wat televisie te kijken en een lego auto te maken.
Toen ze terug kwamen hadden ze een doorbraak, George was ingeboekt voor een MRI scan. Acht december is deze en daarna moeten we een week wachten voor de uitslag. Hierna krijgt hij wat prikken in de tumor om cellen eruit te halen. Dan moeten we weer een week wachten op de uitslag. Hierna weten we wat voor soort kanker het is en wat de oplossing is om de tumor te verwijderen...
Voor nu is het dus vooral leven in onzekerheid over George en afwachten hoe het gaat lopen, helaas.
Ik zou jullie op de hoogte houden!
Lots of love,
Evelien
Tourist uithangen in Londen
23 november 2016 West Central café
Afgelopen zondag ben ik naar Londen geweest en wat is daar veel gebeurd. Laten we bij het begin beginnen. In de ochtend gingen we niet al te vroeg weg, want de avond ervoor zijn we uit geweest. (:
Dus om kwart voor tien was Annika bij mij en liepen we (natuurlijk) naar west central om snel een koffie to go te halen. Hierna liepen we naar het station en kochten we een dagkaart. Omdat ik nu een kortingskaart heb krijg ik 30 procent korting op al mijn treinkaartjes super chill! Ik kon dus voor 10,55 pond een dagkaart Londen halen. Dit betekent dat je de trein, bus en metro onbeperkt de hele dag kan gebruiken.
Station Victoria lag er uit dus moesten we met de trein naar Londen Birge en vanaf hier namen we een metro naar Londen Victoria.
Hier gingen we opzoek naar het perron van Harry Potter. Daar vonden we de nieuwe Harry Potter:
Ook namen we een kijkje in de Harry Potter winkel daar. Wat een gekke huis, je kan daar echt alles kopen met een logo van Harry Potter erop. De winkel was super druk dus na een snel rondje gingen we snel maar weer weg.
Toen we het station uitliepen opzoek naar een bus stop zagen we een man vechten met een bewaker. De man die voor ons liep begon zich ermee te bemoeien en sloeg de man op de grond en probeerde hem tot rust te krijgen. Annika en ik liepen snel door maar daar moesten we op een stoplicht wachten. We hoorde de man schreeuwen en zagen hem zijn spullen een stukje verder op zetten, toen kwam er een politieauto aan en rende hij snel weg.
Goed begin van onze dag in Londen!
We namen de bus naar het centrum en toen we een bord zagen van de Lion King musical gingen we eruit. We vroegen hoe duur de kaartjes waren, maar dat was toch nog wel aan de prijzige kant dus besloten we om maar niet naar een musical te gaan.
Toen we verder liepen kwamen we langs een James Bond museum. Hier stond een standbeeld die zo echt leek.
Hierna kwamen we in Convent Garden dit is een overdekte soort van markt met allemaal leuke winkels.
Ook was hier een super leuke straatartiest die een gave voorstelling gaf.
Toen we verder liepen kwamen we in het dure gedeelte van Londen, allemaal grote merken zaten hier en Annika wou graag een Mac lippenstift uitproberen (:
We liepen nog een stukje verder en ineens stonden we bij de M&M winkel.
Dit is echt een groot gekkenhuis, vier verdiepingen met alleen maar M&M spullen. Alles kan je krijgen, shirts, bekers, flessen, alle smaken M&M’s in verschillende verpakkingen. Je kan zelfs M&M’s maken met een persoonlijke tekst erop! Of wat dacht je van een jas;
Na een tijdje vonden we Piccadilly circus, eigenlijk is dit best een vreemde plek. Het is een kruispunt met tv schermen. En toch is het zo bekend, hier moesten we natuurlijk wel een foto nemen (:
We liepen een richting op en ineens kwamen we in een straat met overal de karakters van bekende kindertelevisie programma’s. De grootste kinderzender van Engeland had de straat afgezet en een groot evenement georganiseerd super bijzonder.
We liepen verder en toen zagen we de grootste kinderspeelgoed winkel die ik ooit gezien heb. Hier moesten we natuurlijk een kijkje nemen! De winkel was helemaal vol met mensen. Hij had 5 verdiepingen en overal speelgoed. We gingen eerst opzoek naar een cadeautje voor het zusje van een vriendin voor mij. Je kan het niet voorstellen maar in deze grote speelgoed winkel hadden ze niet wat ik moest hebben... Toen gingen we naar beneden en daar was het zo gaaf, ze hadden met lego allemaal Star Wars figuren gemaakt:
SORRY FOTO KOMT BINNENKORT
In de winkel stonden overal mensen die producten aan het promoten waren. Bijvoorbeeld de nieuwste Barbie, geen magere spriet maar een “dikke” Barbie.
Hierna waren we een beetje verdwaald, we gingen opzoek naar een bus die ons naar The Big Ben kon brengen. Toen we bij een bus stop kwamen stond daar een bus stil en iedereen stapte uit. Dit was niet de bus die we moesten hebben, dus keken we op de borden daar. Ineens kwamen er ambulances op de fiets aan en ook een politie auto, de bus stond er nog steeds en ze gingen daar naar binnen. Dit was voor Annika en mij het moment om verder te lopen en om opzoek te gaan naar de goede buslijn.....
We vonden een metrostation en namen de metro naar West Minster. Gelijk toen wij uit het station kwamen stonden we oog in oog met de Big Ben by night. Voor de mensen die het niet weten, ik ben gek op de Big Ben.
Na wat foto’s liepen we The Thames over naar The Londen Eye. Toen kwamen we bij South Bank hier wou Annika mij wat laten zien. We stapten de lift in en ik barste in lachen uit. De lift maakt een zing geluid als hij beweegt. Omhoog is hoog gezang en naar beneden is laag gezang. Super weird maar ook heel grappig!
Daarna liepen we verder langs The Thames. We zagen een super leuk Mexicaans restaurant, Wahaca. Hier hebben we avond gegeten met als toetje het beste ijs ooit, karamel, chocola en zeezout (:
Omdat Victoria station er nog steeds uitlag voor de reizen naar het zuiden moesten we weer naar Londen Bridge. Één positief ding, we zagen ook nog The Tower Brige in het donker.
Bij Londen Bridge aangekomen zagen we dat alle treinen richting Redhill vertraging hadden. Na een half uur gewacht te hebben en we nog steeds geen nieuws hadden over een trein naar Redhill besloten we om in een trein te stappen richting Gatwick en daar over te stappen. Toen had ik de domste gedachte ooit en dacht dat het wel zou werken als we een station eerder er uit zouden gaan en daar een trein te pakken, helaas daar hadden ook alle treinen vertraging en stond ook weer geen vertrektijd.
Na super lang gewacht te hebben werd er omgeroepen dat er zo snel mogelijk een dokter naar perron 4 moest komen. Ik keek naast mij naar perron 4 en daar was een jongen onderuit gezakt op de stoel in de trein, hij leek meer dood dan levend. Toen kwam eindelijk onze trein.
Bij de tijd dat we aankwamen in Redhill regende het super, super hard.
Over de reis waar je normaal 30 minuten over doet deden we nu iets van 3 uur. Je kan wat zeggen over de NS maar in Engeland kunnen ze er ook wat van!
Al met al een super leuke dag met een paar interessante gebeurtenissen.
Dit was het dan mijn uitgebreide verslag over een dagje Londen (:
Hope you liked it
Lots of love,
Evelien
Lang weekend & poppies
23 november 2016 West Central café, omringt door moeders met kleine kinderen.
Om eerlijk te zijn, ik loop achter met mijn blogs... Vandaag had de uiterste dag moeten zijn dat er een Nederlandse upload online zou komen. Maar helaas ik heb geen tijd gehad om er aan te werken. Twee weekenden geleden waren de ouders weg voor een feest van vrienden. Ze wonen niet heel dichtbij dus ze vroegen mij om een heel weekend op te passen. In de ochtend was ik nog vrij dus kon ik zoals elke morgen wel in de ochtend een koffie met mijn vrienden drinken.
Hierna ging ik naar huis. Toen de ouders het huis verlieten moest ik Alex en George klaarmaken voor een kinderfeestje. Het feestje werd gehouden in het sportcentrum waar een soort Balorig in zit. Kinderfeestjes hier zijn anders, de broertjes en zusjes van de kinderen die zijn uitgenodigd mogen erbij blijven en alle ouders blijven ook. Iedereen praat met elkaar en er zijn dus super veel mensen!
Na het kinderfeestje, waar ik dus ook de hele tijd op mijn kinderen moest letten, gingen we terug naar huis en was het tijd om eten te koken. Hierna was het bad tijd en tijd om te gaan slapen.
Ondertussen hield ik de ouders op de hoogte met foto's:
De volgende ochtend werd ik gewekt door George die mama aan het roepen was. Toen hij door had dat mama niet thuis was schreeuwde hij Alex. Ik vroeg hem om stil te zijn, maar helaas hij kwam in mijn kamer en kroop bij mij in bed. Ik kreeg een super lieve knuffel en Alex kwam ook mijn kamer in. Ik was veel te moe dus probeerde nog wat te slapen maar helaas zonder resultaat. Ze kregen door dat ik niet tegen kietelen kan (:
Na het ontbijt kwam er een moeder van één van Alex klasgenoten Alex en George ophalen en gingen ze naar voetbal. Ik had nu wat vrije tijd dus ik rende weer naar West Central om een koffie te halen met mijn vrienden. (: Toen ze terug kwamen hebben we wat met de lego gespeeld en ik zette alvast wat dingen op voor het avondeten en toen kwamen de ouders weer terug.
Ik moest toen echt even het huis uit dus na het eten ging ik naar The Sun, een pub dicht bij mijn huis om een drankje te doen met wat mensen hier. The Sun is een echt typische oud Engelse bar, alles is van bruin hout en er ligt vloerbedekking op de vloer. Ook krijg je voor niet veel geld veel bier. Ze hebben heel veel verschillende soorten bier, zelfs Heineken!
Deze zondag was het de 13e van november en was het de dag dat Engeland stil staat bij alle overledene in de oorlogen. In speciaal de eerste wereldoorlog. Weken van de voren verschenen er op straat Poppies, rode klaprozen.
Mensen drogen deze op hun kleren, aan hun auto, op de hekken waar ze aan het bouwen waren, overal. Als je een Poppie draagt toon je respect. Als je ze koopt gaat het geld naar het goede doel. Op de 13e waren er in heel het land diensten, een beetje zoals bij ons 4 mei is. Om 11 uur in de ochtend was er bij ons in de buurt bij de herdenkingen standbeeld een grote dienst met overlevende van de oorlog en mensen die bij deze dag wouden stil staan.
Hopelijk vond je het wat (:
Laat het me weten! Ik merk dat ik minder lezers heb, dus ik hoor graag waar jullie meer over willen horen.
Lots of Love,
Evelien
Fireworks and Brighton
9th of November 2016 at West Central Café
Three days ago it was Guy Fawkes. This is an event in England were they celebrate that the parliament wasn’t attract in 1605. In these days there were plans in London to destroy the parliament. Today they celebrate this by campfires and lots of fireworks.
On Friday I picked up George from school, we went to The Bicycle Shop; this is not only a shop but also a café. George and I go there often when we have to wait for Alex.
After a coffee, Woody and Alex came and we went to the Fish and Chips Shop. There I had a real English dinner!
After dinner it was time to go to school to see the fireworks. It was an amazing, lot of different colours and music all on. They made a real show of it (:
The days before and after I still heard fireworks at night on the streets.
Last Sunday, I went to Brighton with Gemma, Annika and Lotti. In the morning somewhere around 10 o’clock we took the train and after 30 minutes we were at Brighton! Brighton is a amazing city, everywhere wall paintings, nice little shops and lots of second hand shops.
The atmosphere in the city is chill and calm, nothing needs to happen and everything is okay. It’s a bit like a student city.
First we went to The Lines, these are small streets with little shops. Not the big brands but little private shops. It reminds me of some streets in my hometown.
We walked on, then we saw a fudge shop, on the windows were stickers of prices they won. This was something we really wanted to taste. It was out of this world so delicious. We had three different flavours, sea salt, vanilla and strawberry.
After The Lines it was time for the Pavilion building. This is a big concert building that looks like a fairy tale one. It looks like Aladin could live there (: We could see a little bit inside and after that we went to the big garden behind the building. There we have had lunch and we went to the most famous place in Brighton, the Pier.
When we walked on the Brighton Pier and we ate our fudge, but this was not a good idea. We were attacked by some seagulls, super scary! They took the fudge out of my hand and bite me. We ate our fudge quick and went to the gambling halls. Of course we needed to try this! We spend to much money but we got two little key rings (‘:
We walked to the end of the Pier, over there it looks like a fairground. Attractions everywhere, but we spend already too much money so we went back to the station.
Back in Redhill we wanted pizza, so we went to a pizza place and had a lovely pizza. Super end of the day!
Lots of love,
Evelien
Vuurwerk & Brighton
9 november 2016 in West Central Café
Drie dagen geleden was het Guy Fawkes. Dit is een feest in Engeland waar ze vieren dat het parlement niet is aangevallen in 1605. Op die dag waren er in Londen plannen om het parlement vernietigen. Nu de dag wordt gevierd dat het niet is gelukt doormiddel van vreugdenvuren en veel vuurwerk. Vrijdag pikte ik George op van school en gingen we naar de bicycle shop, dit is niet alleen een winkel maar ook een café. George en ik komen hier vaak als we moeten wachten op Alex.
(Op de foto zien jullie een babychino, George's lievelings drankje.)
Na een koffie, kwamen Alex en Woody. We gingen naar een fish and chips winkel. Hier heb ik een echte Engelse maaltijd gehad! Toen we klaar waren was het tijd om naar school te gaan om het vuurwerk te bekijken. Het was echt super gaaf en mooi. Ze deden veel op muziek en allemaal verschillende soorten vuurwerk. Ze maakten er echt een show van.
De rest van de dagen en de dagen ervoor hoor je elke avond vuurwerk op straat. Het schijnt nog wel een week door te gaan.
Afgelopen zondag ben ik naar Brighton geweest met Gemma, Annika en Lotti.
In de ochtend namen we de trein rond 10 uur, na 50 minuten kwamen we aan in Brighton. Wat een mooie stad is dat, overal muurschilderingen en leuke winkels. Geen graffiti schilderingen, maar dingen als dit:
De sfeer die er hangt is zo ontspannen en chill, alles kan, niks moet.
Als eerst gingen we naar The Lines. Dit zijn kleine straatjes waar niet de grote winkelketens zitten maar wat kleinere winkels. Het deed mij denken aan de Overstraten in Deventer.
We liepen een winkel in en dit was een grote tweedehands winkel met allemaal mooie spullen maar ook met een fotohokje (: Fotohokjes zijn hier heel populair, net als tweede hands winkels. Na hier wat rond gekeken te hebben liepen we verder.
Daar zagen we een fudge winkel met allemaal stickers op de ramen van prijzen. Dit moesten wij natuurlijk proeven! Het was geweldig, de smaak was hemels. We hadden drie verschillende smaken; zee zout, vanille en aardbei.
Na The Lines was het tijd voor het Pavillion gebouw. Dit is nu een concert hal en het ziet eruit als een gebouw uit een sprookje. Beetje Oosters, Aladin zou hier kunnen wonen. (: We konden een klein stukje van binnen zien en hierna zijn we naar de tuinen gegaan. Daar middag gegeten en daarna door naar de meest bekende plek in Brighton, de pier!
Toen we op de pier liepen aten we fudge, geen goed idee! We werden aangevallen door de zeemeeuwen daar, best wel eng. Ze hapten zo de fudge uit onze handen, de brutale beesten. Snel onze fudge opgegeten en daarna door naar de gokhallen. Hier moesten we natuurlijk een kansje wagen. Na teveel geld uitgegeven te hebben, hadden we twee sleutelhangers (‘:
We liepen verder naar achter en daar lijkt het wel een kermis met allemaal attracties waar je in kan. We hielden ons in en liepen terug naar het station.
Terug in Redhill hadden we zin in pizza, dus gingen we opzoek naar een pizzeria. Super afsluiting van deze dag!
Meer foto's in Brighton zijn hier te vinden:
https://goo.gl/photos/MTg8fDx2rZmZHghbA
Lots of Love,
Evelien
